آيت الله منتظري در مصاحبه ای با تاکيد بر شرايط اثبات حکم، تاکيد مي کند که: "اقرار شرعي بايد تحت شرايطي از جمله آزادي و اختيار کامل اقرار کننده و بدون ارعاب و ترس و در شرايط طبيعي بوده باشد و اساسا اقرار در زندان و يا تحت فشار موضوعيت ندارد و اگر بعد از چهار مرتبه اقرار، انکار نمود رجم اجرا نمي شود." وی مي افزايد: "راه ديگر شهادت چهار مرد و يا سه مرد و دو زن عادل است که به رويت خود آزادانه شهادت دهند و تحقق چنين امري بسيار مشکل است و در اين قبيل امور مجرد علم قاضي کافي نيست .مجازات رجم در زماني تشريع گرديد که در عرف زمان، مجازاتي خشن و دور از کرامت ذاتي انسان تلقي نمي شد". هدف از رجم ، در فرض اقرار، کشتن و اعدام مجرمين به اين شکل نبوده است، بلکه هدف فقط شروع به اجرا اين حد براي تحقير مجرم بوده است به شکلي که امکان فرار براي آن ها وجود داشته باشد و در صورت فرار - در موردي که با اقرار ثابت شده باشد - نبايد مجددا دستگير و کشته شوند. از اين جهت در زمان پيامبر اکرم (ص) مردي را اقرار خود به زناي محصنه رجم مي کردند ، فرار کرد و در بين راه زبير او را گرفت و با استخوان شتر او را از پاي درآورد و مردم او را گرفتند و کشتند. وقتي اين خبر به پيامبر (ص) رسيد فرمودند : «هلا ترکتموه» يعني چرا او را آزاد نگذاشتيد [تا بتواند فرار کند]." ( وسائل الشيعه ، ابواب حد زنا ، باب 15 ، روايت 2 )

وی افزود: "در روايت موثقه غياث بن ابراهيم آمده است که حضرت امير (ع) فرمود : من هيچ حدي را در سرزمين دشمن اجرا نمي کنم ، زيرا خوف آن هست که شخص مورد حد گرفتار حميت و احساسات شود و به دشمن ملحق گردد." ( وسائل ، باب 10 از ابواب مقدمات الحدود ، روايت 4) وی  با استناد به اين روايت تاکيد مي کند: "از تعليل مذکور در ذيل اين روايت به خوبي استفاده مي شود که اجراي بعضي حدود در شرايطي که موجب وهن اسلام يا تبليغات سوء عليه اسلام و احکام آن گردد حاکم اسلامي موظف است از اجراي آن خودداري کند. و به طور کلي در موارد اقرار، حاکم مسلمين مي تواند مجرم را عفو نمايد. و ثبوت جرم از راه شهادت چهار نفر به رويت عمل ، بسيار بعيد است و طبعا تحقق چنين مجازاتي عملا بسيار نادر خواهد بود."
http://emruz.info/ShowItem.aspx?ID=3240&p=1